W skład gminy wchodzą wsie puszczańskie: Budy (78 mieszkańców), Pogorzelce (67 mieszkańców), Teremiski (100 mieszkańców), Czerlonka (122 mieszkańców) oraz osada Białowieża ze sołectwami: Stoczek (1416 mieszkańców), Zastawa, Krzyże i Grudki (700 mieszkańców) i Podolany I, II (214 mieszkańców).

Gmina Białowieża włączona jest w system obszarów chronionych województwa podlaskiego. Swoim zasięgiem obejmuje część Białowieskiego Parku Narodowego i znaczną część Puszczy Białowieskiej stanowiącej obecnie obszar Leśnego Kompleksu Promocyjnego.

O wyjątkowości Puszczy świadczy fakt, że w 1977 roku najcenniejsza jej część - Park Narodowy, uznany został przez UNESCO za Światowy Rezerwat Biosfery, zaś w 1979 roku za Obiekt Dziedzictwa Światowego.



Walory turystyczne
Gmina Białowieża to jeden z najciekawszych przyrodniczo terenów na terenie województwa podlaskiego. O jej wartości przyrodniczej świadczą liczne obszary chronione, różnej rangi.

Na terenie gminy znajduje się 10 rezerwatów przyrody:
- "Rezerwat Pokazowy Żubrów i Koników" o powierzchni 27,9 ha, utworzony dla zapewnienia zwierzętom warunków zbliżonych do naturalnych;
- "Rezerwat Hodowlany Żubrów"
(niedostępny dla zwiedzających);
- "Rezerwat krajobrazowy im. Prof. Władysława Szafera"
o powierzchni 1356 ha utworzony dla zachowania w naturalnym stanie lasów wzdłuż szosy Hajnówka-Białowieża;
- "Rezerwat leśny "Podcerkwa",utworzony dla ochrony grądu typowego i niskiego; - "Rezerwat leśny "Kozłowe Borki", utworzony dla ochrony zbiorowiska boru świerkowo-torfowego z licznymi okazami jesionów;
- "Rezerwat leśny "Podolany" o powierzchni 15,1 ha, utworzony dla ochrony zbiorowiska grądowego z dębami oraz olchą i jesionami;
- "Rezerwat "Suche" położony na południowy-wschód od Czerlonki;
- "Rezerwat leśny "Pogorzelce" o powierzchni 7,6 ha, utworzony dla zachowania naturalnego środowiska z dużym udziałem lipy drobnolistnej;
- "Rezerwat torfowiskowo-leśny "Wysokie Bagno" o powierzchni 78,9 ha, utworzony dla ochrony torfowiska porośniętego borem świerkowym;
- "Rezerwat Ścisły", zajmuje powierzchnię 4.747 ha.

Najcenniejszy na tym obszarze jest Białowieski Park Narodowy, który leży we wschodniej części Polski, w województwie podlaskim, przy granicy z Białorusią. Park znajduje się w centralnej części Puszczy Białowieskiej, najbardziej naturalnego kompleksu leśnego na niżu Europy. Powierzchnia parku (powiększonego o ponad 5 000 ha w 1996 r.) wynosi 10 502 ha, w tym najstarsza część Obszar Ochrony Ścisłej zajmujący 4 747 ha, Park Pałacowy (48 ha) i Ośrodek Hodowli Żubrów (274 ha).

Niezwykłym miejscem jest Stara Białowieża, która biegnie wśród dębów mających po 150-500 lat, nazwanych imionami władców Polski i Litwy polujących w białowieskich lasach.

Będąc w Białowieży nie można nie zobaczyć Rezerwatu Pokazowego Żubrów, który został powołany w miejscu, gdzie w 1936 roku założono rezerwat do hodowli konika typu tarpan. Po II wojnie światowej Rezerwat został rozbudowany, obok tarpanów umieszczono w nim żubry i otwarto dla zwiedzających. Obecnie można w Rezerwacie Pokazowym obejrzeć wszystkie dzikie gatunki zwierząt kopytnych Puszczy Białowieskiej: żubra, jelenia, sarnę i dzika. Dodatkową atrakcją jest para wilków. Spośród zwierząt nie występujących w stanie dzikim w Rezerwacie można zobaczyć koniki polskie, popularnie zwane tarpanami, oraz żubronie będące krzyżówką żubra z bydłem domowym.

Pięknym miejscem jest także Park Pałacowy, który został utworzony na przełomie XIX i XX wieku. Został zaprojektowany przez znanego polskiego projektanta Walerego Kronenberga jako otoczenie nieistniejącego dziś Pałacu Carskiego w Białowieży. Kompozycja całości opiera się na swobodnie rozrzuconych grupach drzew i krzewów z pięknymi kwiecistymi łąkami wypełniającymi przestrzeń pomiędzy kępami wyższej roślinności. Uroku Parkowi dodaje nieregularny układ przecinających się i zapętlających się alejek spacerowych oraz położone w południowej części dwa stawy oraz fragment koryta rzeki Narewki. Powierzchnia Parku Pałacowego wynosi 47,77 ha. Występuje w nim 89 gatunków i odmian drzew i krzewów. Założenie parkowe zostało uznane za zabytek i wpisane do rejestru zabytków województwa podlaskiego.